O kulturze rodzinnej i rozrywce

Skauting i nauka w domu i w szkole - List do Rodziców Skautów Europy - zachęcamy wszystkich rodziców do przeczytania...

Chcielibyśmy poruszyć z Państwem temat stworzenia i rozwijania kultury osobistej nauki w domu. Jak wiadomo, pierwsza zasada Skautingu Europejskiego brzmi: Obowiązki skauta zaczynają się w domu. Oznacza to oczywiście wszelkiego rodzaju pomoc rodzicom, ale przede wszystkim zaangażowanie w to, czego rodzice oczekują najbardziej: naukę. Dużo zależy od wytwarzanej przez Państwa w domu atmosfery.

Wszyscy zdajemy sobie sprawę, że współczesna kultura masowa stanowi nie lada wyzwanie dla Ojców i Matek w budowaniu silnej kultury rodzinnej. Na użytek tego listu kulturę zdefiniowalibyśmy jako zachowanie akceptowane w konkretnej grupie osób. Specyficzna kultura panuje w dużych grupach ludzi jak naród, ale również w szkole, w naszym skautingu i Państwa rodzinie. Nie jest naszym celem analiza złożonego zjawiska kultury, lecz jedynie zwrócenie uwagi na jeden, istotny dla rozwoju Państwa córek i synów aspekt – rozrywkę. Mimo że wszyscy jesteśmy obiektem zainteresowania szeroko pojętej rozrywki, dziewczęta i chłopcy w wieku szkolnym są dla niej najłatwiejszym i najcenniejszym łupem. Dlatego konieczne jest zaangażowanie Rodziców w stworzenie kultury osobistej nauki w rodzinach.

Przemysł rozrywkowy – gry, internet, telewizja, filmy – używając najnowocześniejszych technologii i odwołując się do naszej naturalnej ciekawości, stworzył i rozwinął w nas potrzebę „zabawiania się”. Możemy spędzić tygodniowo kilka godzin oglądając telewizję, słuchając muzyki lub surfując po sieci. Zanik cnoty powoduje rozrost igrzysk. Strefy rozrywki w telewizji, gazetach, portalach informacyjnych, nawet w miejscu pracy, to szybko rozwijający się trend cywilizacyjny.

Równocześnie powoli zauważa się negatywne tego skutki; w rezultacie np. w firmie ubezpieczeniowej Hestia wprowadzono dla pracowników limitowany do 4 godzin dziennie dostęp do internetu z powodu nadużywania czasu pracy na rozrywkę.

Oczywiście nie jesteśmy zwolennikami zakazywania rozrywki. Któż z nas nie doświadczył piękna, słuchając ulubionej muzyki, oglądając mądry film, kibicując drużynom Champions League lub swoim siatkarzom zdobywającym złoto. Powinniśmy jednak zadbać o równowagę pomiędzy ilością czasu przeznaczonego na godną rozrywkę, a czasem na ubogacanie siebie; często nam się to nie udaje.

Kultura rozrywki rozwijała się wokół nas stopniowo, w przypadku Państwa córek i synów otacza ich od urodzenia. Im trudniej niż nam będzie rozpoznać pułapki kultury rozrywki. Nasze pokolenie pamięta pierwsze prymitywne gry video lat osiemdziesiątych, ale Państwa synowie - już nie. Dla nich Internet istnieje od zawsze, gry PSP, konsole są gadżetami powszechnego użytku. Skutkiem czego dziewczęta i chłopcy czytają mniej, piszą mniej, rozmawiają mniej. Również nie wysilają swojej wyobraźni do tworzenia zabaw, kiedy wszystko, co muszą zrobić, to wejść do sieci lub włączyć telewizor.

Naturalnie, szkoła i skauting mają tutaj dużą rolę do odegrania. Szkoła może nauczyć w lepszy lub gorszy sposób umiejętności akademickich. Skauting daje dziewczętom i chłopcom silną motywację, wynikającą z atmosfery przyjaźni w nim panującej. Ale ani szkoła ani skauting nie byłyby w stanie przekazać konkretnych zachowań czy kultury, gdyby rodzina nie podzielała podobnej wizji kultury. Nauczyć się żyć w określony sposób – to cel, który wymaga większego wysiłku niż nauczyć się języka. Zanurzenie jest prawdopodobnie najlepszym sposobem nauki języka, i jest jedynym sposobem nauki życia.

Zanurzenie w konkretnej kulturze musi być zapewnione przez dom i wspierane przez szkołę oraz takie zjawiska działalności pozaszkolnej, jak skauting. Na gruncie rodzinnym dziewczyna i chłopiec uczy się spędzać czas wolny. I na gruncie rodzinnym dziewczyna i chłopiec rozwija nawyk nauki poprzez wykorzystywanie czasu wolnego: zamiłowanie do książek, łatwość pisania, swobodę konwersacji. Szkoła lub skauting mogą wyostrzyć te nawyki i osadzić je w charakterze na całe życie, ale z pewnością one rosną i rozwijają się najpierw w domu. W takim wymiarze mówimy o rozwoju i ochronie kultury uczenia się w domu.

Nie sugerujemy wymyślania sztucznego podejścia, lecz raczej kulturę rodzinną, w której naturalne jest czytanie, i to czytanie dobrej literatury, odpowiednio dobranej do wieku, gdzie córki i synowie widzą czytających Rodziców, gdzie książki są w zasięgu ręki i znudzony nastolatek może się nimi zainteresować. Mamy na myśli kulturę rodzinną, w której liczy się poprawne pisanie, struktura zdania w liście jest szanowana, gramatyka nie wyparowała z e-maili, kulturę, w której dziewczyna i chłopiec uczy się opowiadania historii, bo taka jest tradycja rodzinna.

Na wiele sposobów rodziny mogą rozwijać i chronić własną kulturę. Pozwalamy sobie podać poniżej kilka sugestii ułatwiających rozwój kultury uczenia się w domu, zdając sobie sprawę, że wiele rodzin znalazło pomysły lepsze i mądrzejsze. Wierzymy, że małżonkowie rozmawiając między sobą znajdą najlepsze sposoby dla swojej rodziny. Te sugestie mają na celu jedynie wywołanie tematu w rozmowach Rodziców. Oto one:

Wiemy, że Państwo znajdą wiele innych sposobów na zachowanie i rozwinięcie kultury uczenia się w domu rodzinnym. Ze swej strony deklarujemy pomoc w motywowaniu dziewcząt i chłopców ze strony naszych szefów i szefowych: zastępowych i drużynowych skautowych.

Zbigniew Minda (Warszawa, Polska)
Komisarz Federalny Skautów Europy

Marie-Therese Joye (Wersal, Francja)
Zastępca Komisarza Federalnego

Juan-Carlos Corvera Cordoba (Madryt, Hiszpania)
Zastępca Komisarza Federalnego

Wednesday, December 2, 2009

Źródło: Zbigniew Minda Blog - opublikowane za zgodą autora

Strona główna