Dom jest pierwszym miejscem nauki o płci

Dom jest pierwszym miejscem nauki o płci. Ogromny wpływ na tożsamość płciową mają wzorce, jakie dziecko czerpie z otoczenia najbliższych. Jest ono jak gąbka, od małego nasiąka tym, co je otacza. Szczególnie mocno oddziałuje najbliższe otoczenie, czyli dom i jego mieszkańcy oraz swoista kultura prezentowana wśród dorosłych. Zbiór norm i wartości, którymi kierują się dorośli, ich założenia co do rzeczywistości i sposób, w jaki komunikują to wszystko wobec siebie nawzajem, tworzą wewnętrzną atmosferę rodziny. Chodzi tu o sposób odnoszenia się do innych, w szczególności do najbliższych, słowa, jakich się używa, żeby wyrazić swoje emocje (wiemy doskonale, że również wtedy, kiedy "nie przebiera się w słowach" - dzieci uczą się "właściwych" zachowań i dosadnego słownictwa). Dla chłopców głównym punktem odniesienia jest ojciec, dla dziewczynek - matka. Sposób bycia matki: jej sposób zachowania, to jak odnosi się do męża i dzieci, dbanie o drobne szczegóły własnego wyglądu, elegancja (lub jej brak), zmysł smaku i estetyki, kobiecy spryt, kultura, dbanie o pobożność, tworzenie atmosfery ciepła i pasja prowadzenia domu - to wszystko na przestrzeni lat wspólnego życia w domu - kształtuje kobiecość córki (córek). Postawa ojca - jego rzeczywiste i praktyczne odniesienie do cech takich jak odpowiedzialność, odwaga, rycerskość, sposób podejmowania wyzwań, szacunek dla żony, schludność (przysłowiowe "czyszczenie butów"), jego dojrzałość emocjonalna oraz nastawienie na rozwój i pracę nad sobą - stanowi konstruktywny (lub destruktywny) wzorzec dla syna.

Autor: Renata

Strona główna